EpirusPress

Οι ONIRAMA επισκεύτηκαν πρόσφατα την πόλη μας στα πλαίσια των εκδηλώσεων του καταστήματος Public. Η E.P. μίλησε με τον τραγουδιστή των ONIRAMA Θδωρή Μαραντίνη λίγο πριν ανέβουν
σκηνή.

Πώς σχηματίστηκαν οι Onirama και πώς αποφασίστηκε η πορεία του συγκροτήματος, με το συγκεκριμένο είδος μουσικής που παίζει;
Σχηματιστήκαμε το 2000 και αρχικά ο σκοπός μας ήταν μόνο να παίζουμε διασκευές σε κάποια κλαμπάκια στη Θεσσαλονίκη. Εγώ με το Διονύση, που παίζει μπάσο, είχαμε γνωριστεί στο στρατό, εκείνος γνώρισε τους υπόλοιπους και σιγά – σιγά, μετά τη θητεία μας, σχηματίσαμε τη μπάντα μας. Δεν υπήρχε συγκεκριμένη κατεύθυνση εξ’ αρχής. Θέλαμε απλά να κάνουμε λίγο την πλάκα μας και να ξεσκάμε. Επειδή όμως ήμασταν παρέα, και ανθρώπινα και μουσικά, αυτό που κάναμε έδεσε και έτσι αναπροσδιοριστήκαμε και το είδαμε μέσα από το πρίσμα της καριέρας.

Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη φανταστήκατε τον εαυτό σας να είναι σε μια μπάντα που σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα, θα έπεφταν όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της;
Ούτε το φανταζόμασταν ούτε ξεκινήσαμε έχοντάς το ως αυτοσκοπό. Σαφώς και θέλαμε να κάνουμε επιτυχία και να αρέσουμε στο κοινό. Ποτέ όμως δεν είχαμε φανταστεί πού θα έφτανε όλο αυτό ή πώς θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Αυτά έρχονται βήμα βήμα και μέρα με τη μέρα και ευχαριστούμε πάρα πολύ τον κόσμο που, τόσο γρήγορα όπως είπες, αγκάλιασε αυτό που κάνουμε.

Αισθάνεστε πίεση αυτό το διάστημα, μιας κι ο
κόσμος ανταποκρίνεται ιδιαίτερα και στα άλμπουμ και στις εμφανίσεις σας, για το επόμενο βήμα;
Σε δημιουργικό επίπεδο μόνο. Να ξεπεράσουμε αυτό που κάναμε πριν και το επόμενο βήμα να είναι καλύτερο.

Το madTV σας ψήφισε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ως το καλύτερο γκρουπ. Αυτό εκτός του ότι δικαιώνει, φαντάζομαι, τους κόπους σας είναι και ένα βάρος όσον αφορά στη συνέχεια. Γενικά τη μουσική σκηνή στην Ελλάδα, εσείς πώς τη βλέπετε;
Παρόλο που δεν είμαι ειδικός είναι προφανές ότι υπάρχει μια αλλαγή στο μουσικό σκηνικό και τοπίο: το λαϊκό ή λαϊκότροπο τραγούδι δείχνει μια κάμψη και η πιο pop σκηνή, με ένα ευρύ φάσμα της pop μουσικής, να παίρνει πιο κυρίαρχο χαρακτήρα. Εμείς είμαστε τυχεροί που βρεθήκαμε στο σωστό timing και μπόρεσε αυτό που κάνουμε να βγει παραέξω.

Και τα δύο άλμπουμ σας αποτελούνται από τραγούδια με ελληνικό στίχο. Έχετε σκεφτεί να κάνετε κάτι με ξένο, με αγγλόφωνο για παράδειγμα, στίχο;

Επειδή μας αρέσει πολύ η ξένη μουσική και έχουμε αρκετά ξένα τραγούδια στο πρόγραμμά μας είναι κάτι που μπορεί να το κάνουμε, απλά επειδή μας αρέσει. Δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη σκέψη μέχρι στιγμής, εκτός από ένα μόνο αγγλόφωνο τραγούδι που έχουμε γράψει, αλλά είμαστε ανοιχτοί και μπορεί να προκύψει κάτι αργότερα.

Σκέφτεστε ότι ο αγγλόφωνος στίχος μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για καριέρα στο εξωτερικό ή σας φαίνεται πολύ μακριά αυτό και δεν σας ενδιαφέρει;
Δεν μπορώ να πω ότι δε θα μας ενδιέφερε! Απλώς, γνωρίζουμε ότι αυτό το πράγμα είναι πολύ δύσκολο, έχουν προσπαθήσει μεγάλα ονόματα και είναι ιδιαίτερα δύσκολη διαδικασία, στην οποία δε γνωρίζω αν είμαστε έτοιμοι να μπούμε κι αν μπορούμε να την υποστηρίξουμε. Ουσιαστικά, αν προσπαθούσαμε να κάνουμε κάτι τέτοιο θα είχε σχέση με τη δική μας ανάγκη να καλύψουμε ένα κομμάτι μουσικής που δεν έχουμε ως τώρα καλύψει.

Τα δικά σας ακούσματα, ελληνικά και ξένα, που περίπου κυμαίνονται, όσον αφορά καλλιτέχνες, ποιους έχετε ξεχωρίσει, κάποια δισκογραφική δουλειά που σας έκανε εντύπωση;
Ακούμε αρκετά ελληνική μουσική, ακούμε και πιο παλιά πράγματα, όπως Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, αυτά είναι σίγουρα ακούσματα με τα οποία έχουμε προλάβει –ευτυχώς- να μεγαλώσουμε κι εμείς. Προσωπικά έχω επηρεαστεί πολύ από τους αδερφούς Κατσιμίχα, που για μένα αποτελούν ένα κορυφαίο κεφάλαιο στην ελληνική μουσική σκηνή, όπως και ο Νίκος Πορτοκάλογλου, οι Πυξ – Λαξ… Από πιο πρόσφατες δουλειές αυτό που ξεχωρίσαμε ήταν η δουλειά του Μύρωνα Στρατή, του …..
Από το εξωτερικό, η τελευταία δουλειά των Coldplay ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, των των U2 και των R.E.M., επίσης.

Στα Γιάννενα έχετε ξαναέρθει;
Σαν επισκέπτες, όχι για live. Σίγουρα θα είναι πολύ όμορφα! Τα λέμε το βράδυ…